Przykład klasycznej superkomórki.

Superkomórka burzowa to zdecydowanie najgroźniejszy rodzaj burzy na ziemi. Cechuję ją z pewnością niezwykły dynamizm. Superkomórka potrafi przybierać kilka form, a więc wyróżniamy: superkomórkę prawoskrętną, lewoskrętną, klasyczną, mini, wysokoopadową oraz niskoopadową. Każda z tych burz posiada inne cechy. Mimo to każda z superkomórek posiada jedną wspólną cechę. Mianowicie mezocyklon, czyli rotujący prąd wstępujący, zapewniający superkomórce duże ilości energii. Energia ta jest następnie uwalniana za pomocą niezwykle silnego prądu zstępującego. Samą superkomórkę można rozpoznać na zobrazowaniach radarowych za pomocą kilku sygnatur min. Hook Echo (hak), BWER czy V-Notch. Oprócz tego można użyć jeszcze zdjęć satelitarnych, na których możemy zauważyć tzw. Overshooting Top, oznacza to że superkomórka została wypiętrzona na dużą wysokość (w Polsce to około 17-18km, zależnie od pory roku). Gołym okiem też możemy zauważyć superkomórkę, bowiem mezocyklon jest ściśle powiązany z chmurą stropową (ang. Wall cloud).

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Wesprzyj nas

Postaw mi kawę na buycoffee.to
×